Henüz Yazılmamış Bir Kitaptan Pasajlar-3

4ad91f51078861-58e23ff9637f2.jpg

İsteklerini daha ne kadar ufaltabilirdi? Neredeyse görünmez hale gelmişlerdi. Var olduklarını düşünürken, hiçbir zaman gelmeyecek olan “daha iyi bir an” beklerken yıllar geçti. O kadar ki bu sırada karakterimiz olgunlaştı ve hatta yaşlandı.

Başka biri anlamıyor diye anlatmaktan vazgeçti. Bir diğerinin anlayabileceği aklına bile gelmedi. Yurt dışına gidemiyor diye dil öğrenmekten vazgeçmek gibi. Halbuki neden gidemesindi? Hayatıyla istediğini yapabilir, canı istiyorsa uçabilirdi. Bu sırada düşebilir ve kalkabilir, yaraların geçmesini bekleyebilirdi. Sonra yeniden deneyebilirdi. Kimsenin uçamayacağını söylemesi uçamayacağı anlamına gelmiyordu. Ölen kimse dönmemesine rağmen cennete bile inanılıyordu sonuçta.

Düşündü ki bundan sonra düşünmenin manası yok. O yüzden düşünmeyi bıraktı. Yalnız hislerine göre yaşamazsa boyun fıtığından daha büyük problemleri olabilirdi. Görünmez haldeki ve başkaları tarafından koparılmış umutlarını yeşertmek üzere suladı ve kendine bir çift kanat yapmaya karar verdi.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s