Yıllık İzin Günlükleri-1

Hayatımda ilk defa yıllık izne çıkıyorum ve pek tabii nereme süreceğimi şaşırıyorum. İçimden diyorum sakin ol, akışına bırak filan. Ama “Zaman kaybediyorum, hemen hayatı dolu dolu yaşamalıyım” deyip saçımı maviye boyatmaya koşmam beni korkutmuyor değil.

Fotoğraf çekmeliyim, yazı yazmalıyım, aylardır yanımda taşıyıp otobüste oturacak yer bulamadığımdan bir türlü okuyamadığım kütük gibi kitabı bitirmeliyim, kediler gündüz uyurken şu yapbozu mu yapsam yoksa sabah koşuya mı çıksam. Aman şimdi hasta filan olmayayım…vb anksiyeteyle karışık duygu bulutları üzerimde dolaşıyor.

Halbuki bu iyi bir şey. Tatildeyim. Kötü bir sebep yok, sigortam ödeniyor ve işte değilim. 26 yaşına gelip de daha ne ister insan! İlk günü iyi kotardım bence. Kedilerimle sabah uykusunu doyasıya yaşadık, sonra selfisiz kahvaltı qeyfi, biraz dolap toplama (bknz:foto)

Anneanne ziyareti ve biraz alışveriş. İnsanın tek derdi yorgunluk olmalı şu hayatta. Ama öyle değil. Bin kişinin on bin derdi var. Hep insan yapımı. Kendi başımıza ne işler açıyoruz. Neyse ben de yazayım dedim en iyisi, bir nevi günlük gibi. Hazır 22.10’da uyku çökmüyorken “Yıllık İzin Günlükleri” ne başladım. Fantastik bir yazı dizisi olur diye umuyorum. Çünkü neler olacağını ben de bilmiyorum. Bak yine beklenti! Neyse bilenler bilir. İç sesi susturmak bir şeyden bir şeyi şeetmeye benzemez?! Keşke Turabi kadar çok özlü söz bilebilseydim ama yok işte. Şimdilik hoşça ve takipte kalın.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s