İnsan

İnsan aslında dürtüleri ile hareket eden bir hayvan iken, kendi arayış yolculuğuna çıkar ve olması gerektiğini düşündüğü bir yığın insanla karşılaşır bu yolculukta. Böylece mükemmel olabileceğini sanır. Fakat unuttuğu nokta insan ancak kendisi olabilirse mükemmel olur. Ki bu da bizi mükemmelliğin ne olduğu sorusuna iter..!

Benzemeye çalıştığımız insanlara hayranlık duyarak, kendimizi kandırmaktan başka bir şey yapmayız aslında. Belki de bu yüzden yanlış insanlara aşık oluruz.

Hayat boyu karşılaştığımız, zorluklar, acılar, hayal kırıklıkları ve sevilmemişlikleri; kendimize itiraf etmeden bünyemizde saklayarak yola devam ederiz. Çoğu insan bunun farkında bile değildir. Fakat soru sormaya başlayan insan çoktan kendini mutsuzluğun çukuruna itmiştir. Artık geri dönüşü yoktur.

Ya olmak istediğimiz kişiyi arayarak vaktimizi öldürmeye ve mükemmeli yakalayacağımızı sanarak hayal kırıklıklarına teslim olmaya devam ederiz. Ya da görmezden gelerek, rol yapmaya devam ederiz.. Burada bir çıkış yolu bulamıyorum kendim için.. Doğru olanı yapmak isterken, ne ile karşılaşacağımızı nereden bilebiliriz? Ki bu da bizi doğrunun ne olduğu sorusuna götürür..!

İçindeki insanla yüzleşmek, tanışmak ve uzlaşmak tüm hayatın boyunca yürüdüğün yoldur aslında. Ve belki de ancak öldüğün gün gerçek anlamıyla tezahür edecektir..

Çünkü içimizdeki ikinci kişinin farkında olsak bile; bastırılmış benlik ve öğrenilmiş kavramlar; onu tanımamıza engel olur. Onu bağrına basmak bir yana, onun farkına vardığında daha çok nefret edersin kendinden. Ve bu noktada kendinden kaçmaya başlarsın ve sana benzeyen insanlardan. Bir cevap aramak!

İnsan bir geçiş..

İnsan kendini kendinden uzaklaştırmaya çalışırken; neden kendine benzeyen insanları etrafına bir mıknatıs gibi çeker peki?

Acılardır ve bıraktığı izlerdir bizleri biricik yapan. Değerli kılan. Fakat en az herkes kadar mutlu olmayı hak ettiğin düşüncesi yani bastırmış olduğun alt benlik, tüm insanlara öfke duymana sebep olur bu noktada. Mutlu olan herkes düşman gibidir. O yüzdendir ki bir şeyleri değiştirmeye çalışan, ezilen sınıfın yanında olan, hayvan haklarını, veya çevreyi korumaya çalışan görünürde iyimser (ben dahil) herkes farkında olmadan, kendi ezilmişliklerini, başka bir kavrama yardım ederek örtbas etmeye çalışır. Ve o yüzdendir ki kendine benzeyen varlıklarda bulmaya çalışır aynı soruların cevaplarını… Evet çizik bir plağa yepyeni, kusursuz bir plaktan neden daha çok değer verebildiğimizi anlamaktan aciz olan bir insan gerçekte sevgiden hiçbir şey anlamaz. Ki bu da bizi sevginin ne olduğu sorusuna yönlendirir…!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s