İnsan bir hikaye

İnsanların benzer durumlarda aynı şeyleri düşünmediğini, benzer yerlere baktığında aynı hislere kapılmadıklarını yeni anladım. Bu sebepten bugüne kadar kimseden farklı olduğumu düşünmemiştim. İnsanlar hayret uyandıracak derecede birbirinden farklı. Halbuki özün aynı olduğunu düşünürsek herkes özüne dönme gayretinde değil midir? Bunun farkında olmasa bile garip bir arayışın içinde bulmaz mı kendini? Bence ulaşılmak istenen şey eninde sonunda topraktır. O halde doğada var olan, gözümüzün önündekiler neden herkese mucize gibi gelmez? Nasıl insan gözünün önündekini göremez? Sanırım burada bilimum ideolojik aygıt devreye girer. İnsan da pek iradesiz olduğundan kanıp gider ve içine olduğu manasız faaliyetlerin nedenini bilmeden yapmaya devam eder. Biliçaltımıza buyurulanlara karşı çıkalım demiyorum. Aksine ben biraz olsun superegodan arınıp ilkel dürtülere kulak vermenizi beklemekteyim. Ancak o zaman neler yapabileceğimize şaşırır, fantastik yaşamlar sürebiliriz. Belki süper güçlerimiz bile olur. Nihayetinde önemli olan bir hikaye anlatmak değil midir?

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s